نقد و بررسی اختصاصی فیلم Power Rangers ( 2017 )

اصولا ساخت فیلمهای ابر قهرمانی به مرور زمان و بر اثر کلیشه دائم در حال پیمودن مسیر های گوناگون و اضافه کردن فاکتور های جدید برای جذب مخاطب و دوری از تکرار است ، به طور مثال در حال حاضر فیلمهای ابر قهرمانی که اصولا پایان روشنی دارد از جنبه های دیگر نظیر داستان جذاب ، بازیگران حرفه ای ، اضافه کردن رگه های کمدی ظریف ، بودجه های سنگین برای خلق صحنه های عظیم و دیدنی و همچنین کارگردانی ناب بیننده را جذب خود میکنند و حالا چند سالی است که این فیلمها فروش های بیلیون دلاری را تجربه میکنند و فعلا نبض گیشه در دستان این نوع فیلمهای است ...
اما به راستی هر فیلمی که با این سوژه ساخته شود میتواند تماشاگر را راضی کند ؟
Power Rangers که قبل از این در قالب سریال ها و پروژه های کوتاه ساخته شده بود و اتفاقا خیلی هم دوست داشتنی نبود ، فیلمی است که هیچ یک از فاکتورهای موفقیت یک فیلم ابر قهرمانی را ندارد و میتوان گفت کلا فاکتورهای یک فیلم موفق مستقل را نیز ندارد و اصلا مشخص نیست برای ساخت چنین فیلمی اتاق فکری بوده است یا خیر !!!
فیلمنامه ی کلیشه آن ، هم از آن کلیشه های زجر آور نشان میدهد جان گتینز در نگارش فیلمنامه چقدر سرسری پیش رفته است ، کلیشه در کل فیلمنامه بیداد میکند و دم دست ترین کلیشه ها در این فیلم دیده میشود بدون ذره ای جذابیت !!!

فیلم بیش از دو ساعته فقط یک ساعت و بیست دقیقه در حال مقدمه چینی است و مثلا سعی دارد قدم به قدم بیننده را جلو ببرد غافل از اینکه بیننده خیلی وقت است رها شده است ..
تصور کنید فیلم یک ساعت و بیست دقیقه در حال اینترو میباشد و جالب توجه است که این زمان زیاد بازهم برای شخصیت پردازی ، درک داستان و اصلا روند داستان کافی نیست و در آخر سازندگان کاراکترهای داستان را دور آتش جمع میکنند تا هرکس مستقیم خودش را تعریف کند و این یعنی غیر حرفه ای بودن کامل نویسندگان فیلم تازه بازهم همزاد پنداری شکل نمیگیرد و کاراکترها ناقص میمانند ...
فیلمنامه از همان ابتدا مشکل درک و باور دارد ، تصور کنید چند نوجوان با تمرین هایی شبیه به فیلمهای درجه چندم دهه هشتاد مانند Kickboxer (و تازه خیلی خیلی راحت تر و کمرنگ تر از آن ) و کسب توانایی هایی که میمانیم چگونه به دست آورده اند سعی دارند دنیا را نجات دهند !!!
از نقطه ی A به نقطه ی B بدون هیچ روند و پروسه ای طی میشود و این یعنی به یک باره این نوجوانان چنان حرفه ای با دشمن چندین هزار ساله میجنگند که خنده تان میگیرد !!!
فیلمنامه چفت و بست ندارد و از همان ابتدا روشن میشود که هیچ توضیح روشنی برای اتفاقات وجود ندارد و هسته اصلی فیلمنامه خود یک چرایی بزرگ است ...
کارگردانی کار که به عهده ی دین ایسراییلیت میباشد نیز به بدترین شکل پیش میرود ، در کارگردانی نیز کلیشه های مفرط خسته تان میکندو همه چیز تکراری است و اتفاقا از آن تکرارهای افتضاح است !
قبلا هم گفتیم یک ساعت و بیست دقیقه فیلم در مقدمه چینی به سر میبرد و تازه وقتی فینال فیلم از راه میرسد نبرد نهایی آنقدر کسل کننده و سرد پیش میرود و آنقدر به شعور بیننده توهین میکند که به شخصه نبرد نهایی را کامل ندیدم و اتفاقا چیزی از دست ندادم !

Power Rangers لیست بازیگران افتضاحی هم دارد ! تصور کنید تمامی بازیگران فیلم غیر چهره هستند و این وسط فقط بریان کرنستون است که شناخته شده است که او هم به لطف بی سلیقه گی کارگردان فقط پیکسل در دیوار است و ما فقط صدایش را میشنویم و هیچ دلیلی هم وجود ندارد که تیم سازنده اگر قرار نبوده از حضور کرنستون نهایت استفاده را ببرد اصلا چرا او را آورده اند ، میشد برای نقش زوردون یک بازیگر معمولی قرار میگرفت و همین هزینه را برای کاراکتر پر رنگ دیگری صرف میکردند ...
Power Rangers هیچ چیز ندارد
فیلمنامه ی ضعیف و کلیشه ای با دیالوگ های خنده دار ، زمانی که قرار است فیلم کمدی شود صورت بیننده از سردی ثابت است و اتفاقا زمانی که فیلم خود را جدی میگیرد ناخداگاه خنده تان میگیرد ...
کارگردانی بی روح و بی سلیقه
تیم بازیگران افتضاح
و خیلی موارد دیگر باعث شده Power Rangers یک فیلم بی آبرو باشد که نشان دهد صرفا هر فیلمی که سعی دارد با سوژهای ابر قهرمانی موفق باشد موفق نیست و میتواند یک فیلم بی سر و ته باشد که حتی فرم ساده ی روایت داستانی را هم ندارد !!
اگر طرفدار هر نوع فیلمی هستید اصلا به سراغ Power Rangers نروید

امتیاز این فیلم 1 از 10

نقد و بررسی اختصاصی فیلم Voice From The Stone ( 2017 )...