نقد و بررسی اختصاصی فیلم Patriots Day

پیتر برگ جدیدا علاقه زیادی به ساخت فیلمهایی از روی اتفاقات واقعی پیدا کرده است و مصداق این حرف اکران دو فیلم Deepwater Horizon و Patriots Day از وی به عنوان کارگردان در سال 2016 است ...
د راینجا کاری به فیلم Deepwater Horizon نداریم و روی صحبتمان در مورد Patriots Day است...
فیلمی در مورد حادثه ی تروریستی دوی مارتن بوستون در سال 2013 ...
فیلم سعی دارد از همان ابتدا شخصیت پردازی خود را در مورد افراد متفاوت و مهم این حادثه شروع کند و رفته رفته به حادثه ی بمب گذاری رسیده و بعد از آن صدمات جانبی و در پایان فینال را نشان دهد ...
ساخت اینطور فیلمها یک مشکل اساسی دارد و آن اینکه تماشاگر وقتی فیلمی در مورد یک حادثه ی واقعی میبیند پس یعنی از پایان کار آگاه است و میداند قرار است چه ببیند ...
در اینطور مواقع کارگردان تصمیم میگیرد با تغییر فرم یا روایت و یا حتی چیدمان شلخته داستان کمی بیننده را با خود همراه کند ...

پیتر برگ که اتفاقا در کارنامه اش فیلمهای بسیار خوب و بسیار بد هم دیده میشود در Patriots Day سعی کرده تمام اتفاقات را همانطور که هست نشان دهد و سراغ سبک سینمایی وقایع نرود ...
این خود تصمیم خوب و شجاعانه ای است که در کمال اینکه در خیلی مواقع موفق عمل کرده اما در آخر نشان میدهد استقبال تماشاگران از چنین دیدگاهی چقدر کم میباشد ...
فیلم تا لحظه انفجار بمب یک اینتروی طولانی مدت است که سعی دارد بیننده را با شخصیت های داستان بیشتر آشنا کند ، از انفجار بمب ما عواقب جانبی این اتفاق را مشاهده میکنیم ، کات به تصاویری که به صورت واقعی گرفته شده نشان از اتصال بیننده به این جریان است زیرا برگ سعی دارد دائم یادآوری کند این یک داستان واقعی است و حتی شرایطی را به وجود می آورد که بیننده تصور کند در حال دیدن یک مستند است اما حقیقت این است برگ در این زمینه موفق نبوده است ...

فیلم دردو ..سه مرحله هیجان بیننده را برمیتابد اما در کل همه میدانیم قرار است چه اتفاقی بی افتد...
شیطنت فیلمنامه نویسان برای رفرنسهایی از سرکرده های بمب گذار و تغییر بسیار ریز داستان کمی توی ذوق میزند ...
پیتر برگ سعی دارد ابتدا همبستگی ملت امریکا و بعد از آن حس وظیفه شناسی و وطن پرستی مسئولین ، پلیس ها و حتی اف بی ای را نشان دهد که البته قابل احترام است، او اتفاقات را دقیقا همانگونه که بوده به تصویر کشیده ...
فیلم به صورت گسترده میخواهد تمام اتفاقات وابسته به این حادثه را پوشش دهد که حتی زمان طولانی بیش از دوساعته ی فیلم باز هم فرصت کافی را به این موضوع نمیدهد ...
مارک والبرگ که انگار دیگر پای ثابت فیلمهای پیتر برگ است ، با وجود اینکه بازیگر قابل و خوبی است اما اینجا به ورطه ی تکرار رسیده است و هیچ شاخه و برگی به کاراکترش نداده است ...
کوین باکون نیز در حد خودش خوب است اما از جایی به بعد چنان کمرنگ میشود که کمی عجیب است البته غیب شدن کاراکترها و ظاهر شدنشان در داستان زیاد اتفاق می افتد که اصلا موضوع خوبی نیست ...
فیلم شاید برای مردم داخل امریکا جذاب باشد که البته اکران ثابت کرد نیست ، اما سازندگان میتوانستند با بستن چند فاکتور به فروش جهانی فیلم کمک کنند که بازهم موفق نبوده اند ..

فیلم با اینکه در مورد یک اتفاق تروریستی است اما در ژانر فیلمهای اکشن جایی ندارد ، برگ سعی کرده به مانند کارگردانهای فیلمای رئال میان جنگی مثل استیون اسپیلبرگ یا مایکل مان دوربین را به میان اتفاقات ببرد هرچند این موضوع خیلی بیننده را اذیت نمیکند اما تشنج های بیش از حد دوربین در بعضی مواقع آزار دهنده است ...
در کل Patriots Day یک فیلم قابل احترام از پیتر برگ است که شاید در خیلی مواقع جذابیت خود را برای ادامه ی کار از دست میدهد اما فیلم کمفروشی نیست و فقط سبک و نوع ساختش خیلی دیدنی نیست ...
اگر به دنبال یک فیلم تروریستی یا میهن پرستی هستید ، اگر از طرفداران سینمای پیتر برگ و یا مارک والبرگ هستید Patriots Day ارزش یک بار دیدن را دارد

امتیاز این فیلم 5.5 از 10

نقد و بررسی اختصاصی فیلم Voice From The Stone ( 2017 )...